ต้องขอพูดถึงน้องตัวD อีกเช่นเคย มีเรื่องมากวนร่างกายของพี่ตัว A ของมัน... เรื่องมีอยู่ว่า หลังจากที่อดตาหลับขับตานอนหลายต่อหลายวันทั้งพิมพ์วุฒิบัตรที่หาตัวช่วยไม่ได้เลย ...และก็ต้องไปเข้าสัมมนาแทน รอง ผอ. อีก ให้มันได้อย่างนี้สิ คำที่ว่า "อดข้าวสิเจ้าจะวางวาย มิอดตายหรอกเพราะอดสิเหน่หา" หน่ะ ไม่เป็นความจริงหรอก อดหลับมากกว่าจะตายเอาจริง ๆ พอได้กลับบ้านแล้ว ต้องเป็นขอนอนให้ได้
แต่เจ้ากรรม ไม่หมด น้อง ต. ก็ขึ้นบ้านมาพอดี "น้องจ๊ะ วันนี้พี่เหนื่อยมา ต้องการการพักผ่อนอย่างแรง.."
"วันนี้ รักเธอทุกวัน อวสานอ่ะ หนูจะเปิดเบา ๆ นะคะ"
"ไม่ได้ ๆ ๆ ๆถ้าอยากดู ยกทีวีออกไปดูข้างนอกเลย......" ... ไม่ทันสังเกตว่าน้องเค้าหน้าง้ำแค่ไหน แต่เอาเถอะ คนจะหลับ ยังไงก็ขอก่อนละว้อย จะเปิดเบาเปิดค่อยยังไง ก็เอาไว้ตูหลับก่อนนะ แต่น้องเค้าว่าง่าย ไม่ให้เปิด ก็ไม่เปิดก็ได้ค๊า (นังป้าใจร้าย) สุดท้าย กราบหมอน 3 ทีลา แล้วก็ล้มตัวลงนอน หลับตาแค่นั้นแหล่ะ แต่ไม่ได้หลับ เพราะมันไม่ใช่เวลาหลับไง
เอ้าอะไรกันนี่โทรศัพท์ มาอีกแล้ว (ไม่ใช่ของตูอ่ะ เป็นของน้อง ต. สวยเริ่ด) จะบอกว่า มันไม่ต่างอะไรกับที่สาวเจ้าไม่เปิดทีวีเล้ย แต่ก็ยังดีที่ออกไปคุยห้องข้าง ๆ (คิดว่าไม่ได้เกรงใจอ่ะ แต่กลัวเราได้ยินมากกว่า) 4 ทุ่มกว่าก็ยังมีมาอีก มันไม่หลับไม่นอนกันเหรอไงวะ เนี่ย เอ แต่ครั้งนี้ คุยแป๊บเดียวแหะ สงสัยจะเกรงใจเราอีกนั่นแหล่ะ เอ แต่มีโทรศัพท์เราเข้ามาด้วยนี่นา.... ใครมันโทรมาวะ เอ้า เป็นไอ้น้องตัว D นี่เอง
พี่ - "มีอะไร"
น้อง - "พี่ครับ น้อง ต. เค้าเป็นอะไร หรือเปล่า "
พี่ - "กูจะรู้ไหม ทำไม เมิงไม่โทรเข้ามือถือเค้าหล่ะ "
น้อง - "ผมโทรแล้ว แต่น้ำเสียงเค้าไม่ค่อยดี เค้าเป็นอะไรเหรอเปล่า .... ผมเครียดนะ..."
พี่ - "กู ก็ เครียด...เท่านี้นะ จะน๊อน" ตั้งแต่รับโทรฯ ก็นอนหลับสบายไร้กังวล ถ้ารู้ว่าต้องระบายก่อนนอนอย่างนี้ ทำไปนานแล้ว เห้อ เซงจิตจริง ๆ เล้ย มีน้องแบบนี้ รักคนอื่นมากกว่าพี่เชื้อ .... ถ้าไม่สวยมั่งให้มันรู้ไปสิ ...โฮะ โฮะ
ปล. วันหลังไม่ต้องมาเล่าปันให้กูรับรู้นะ เพราะกูจะแฉ ถ้ามีโอกาส 5 5 5 5
